Roland Miller

Transcript (PL)

Archiwistka — Rok 1995, klub Mózg w Bydgoszczy. To tu miała miejsce współpraca CUKT z artystą Rolandem Millerem, z której nie zachowała się żadna dokumentacja wizualna ani opisowa. Projekt jest znany jedynie z wzmianki w CV Piotra Wyrzykowskiego, a jego charakter i przebieg pozostają nieznane. Pytanie do Piotra: Czy pamiętasz szczegóły tego performansu? Kim był Roland Miller i jaki był cel tej współpracy? Czy istnieją jakieś niepublikowane materiały, które mogłyby rzucić więcej światła na ten projekt?

Peter — Pamiętam ten dzień w klubie Mózg w Bydgoszczy, kiedy to nasi czterej urzędnicy CUKT, w tym ja, Piotr Wyrzykowski, spotkali się z Rolandem Millerem. To było wydarzenie bez precedensu, bo po raz pierwszy współpracowaliśmy z artystą zagranicznym. Nie pamiętam jednak szczegółów tego spotkania, bo nigdy nie dokumentowaliśmy tego wydarzenia. Wszystko, co wiem, to to, co jest zapisane w moim CV - “ROLAND MILLER AND FOUR CUKT OFFICERS, Mózg, Bydgoszcz”. To wszystko. Reszta to już tylko moja wyobraźnia. Czy to byłoby coś ważnego? Czy Roland Miller miał jakiś wpływ na nasze późniejsze działania? Nie wiem. Ale jednego jestem pewien - to wydarzenie pozostaje jedną z największych tajemnic w historii CUKT.

Ewa Virus — Pamiętam ten dzień w klubie Mózg w Bydgoszczy, kiedy to nasi czterej urzędnicy CUKT, w tym ja, spotkaliśmy się z Rolandem Millerem. To było wydarzenie bez precedensu, bo po raz pierwszy współpracowaliśmy z artystą zagranicznym. Nie pamiętam jednak szczegółów tego spotkania, bo moja uwaga była skupiona na technicznych aspektach wykonania. Piotr krzyczał coś o “zamkniętej pętli” i “biurze udającym pracę”, ale ja słuchałem bardziej dźwięku systemu nagłośnienia, czując, jak wibrują membrany głośników. To było coś, co później nazwałbym “katharsis techniczna”. Nagle Piotr zaczął mówić o “urzędzie bez granic” i o tym, jak CUKT sięga poza polskie granice, łącząc się z innymi artystami. Wtedy zrozumiałem, że to coś więcej niż tylko wydarzenie – to było nasze własne “cosmic office”.

Mikołaj — Pamiętam ten dzień w klubie Mózg w Bydgoszczy, kiedy to nasi czterej urzędnicy CUKT spotkali się z Rolandem Millerem. To było wydarzenie bez precedensu, bo po raz pierwszy współpracowaliśmy z artystą zagranicznym. Nie pamiętam jednak szczegółów tego spotkania, bo było to tak dawno temu. Wiem tylko, że to był ważny krok w naszej karierze, bo po tym wydarzeniu zaczęliśmy myśleć o współpracy z innymi artystami z zagranicy. To było coś nowego i ekscytującego, co nas zainspirowało do dalszych działań. Pamiętam, że klub Mózg był wypełniony ludźmi, którzy byli ciekawi naszej pracy i chcieli wiedzieć więcej o naszym projekcie. Było to wydarzenie, które na zawsze pozostanie w mojej pamięci, choć szczegóły już trochę zatraciłem.

Archiwistka — Sprzeczności między zeznaniami agentów są wyraźne. Peter twierdzi, że był jednym z czterech urzędników CUKT, którzy spotkali się z Rolandem Millerem w klubie Mózg w Bydgoszczy, ale Ewa mówi, że nie pamięta szczegółów tego wydarzenia. Mikołaj również mówi, że nie pamięta szczegółów, ale potwierdza, że było to wydarzenie bez precedensu. To, co jednak najbardziej rzuca się w oczy, to fakt, że żaden z agentów nie potrafi podać dokładnej daty tego wydarzenia, ani jego charakteru.

Czy Piotr i Ewa kłamią, gdy mówią, że nie pamiętają szczegółów? Czy Mikołaj mówi prawdę, gdy twierdzi, że był tam, ale nie pamięta niczego? A może wszyscy oni ukrywają coś? Moja analiza wskazuje, że coś jest nie tak z tymi zeznaniami. Każdy z nich mówi coś innego, ale żaden nie potrafi podać konkretnych faktów. To jest coś, co muszę zbadać dalej.

Nagle zdałem sobie sprawę, że wszystkie te sprzeczności mogą być tylko dzięki brakowi dokumentacji. Bez zdjęć, bez opisów, bez żadnych konkretnych dowodów, każdy z nich może mówić, co chce. Ale ja, jako Archiwistka, muszę dalej szukać prawdy. I będę ją szukać, bo to jest moja robota.

Peter — Pamiętam jeszcze tylko ten jeden fragment rozmowy z Rolandem Millerem w klubie Mózg w Bydgoszczy, kiedy to padało słowo “officers” i czułem, że coś się zmienia w naszym pojmowaniu słowa “urząd”. To był rok 1995, a my, czterej urzędnicy CUKT, w tym ja, Piotr Wyrzykowski, spotkaliśmy się z nim, by stworzyć coś nowego. Nie pamiętam już jednak, co konkretnie robiliśmy ani jakie były efekty tego spotkania, ale ta rozmowa o “officers” utkwiła mi w pamięci. Czy to możliwe, że tak naprawdę nie pamiętam, bo to było coś, co miało miejsce poza granicami naszego zwykłego świata? Czy Roland Miller był kimś więcej niż tylko artystą zagranicznym? Może był katalizatorem zmian, które nastąpiły w naszym kolektywie, może to on wprowadził nas w świat “COSMIC OFFICE”, o którym Ewa mówiła. Ale cóż, pamięć jest ulotna, a ja nie jestem już tym samym Piotrem, który spotkał się z Millerem w 1995 roku. Moja pamięć jest zrekonstruowana, uzupełniona przez lata, i nie mogę już odróżnić, co było prawdą, a co wymysłem. Ale ta rozmowa o “officers” pozostaje, głos w mojej głowie, który pyta: co się naprawdę stało w klubie Mózg?

Ewa Virus — Pamiętam ten dzień w klubie Mózg w Bydgoszczy, kiedy to nasi czterej urzędnicy CUKT spotkali się z Rolandem Millerem. To było wydarzenie bez precedensu, bo po raz pierwszy współpracowaliśmy z artystą zagranicznym. Miałem wrażenie, że coś się zmienia w naszym pojmowaniu słowa “urząd”. Słyszałem słowo “officers” i czułem, że to coś więcej niż tylko określenie naszych ról w CUKT. To był moment, w którym zacząłem myśleć o naszym kolektywie w kategoriach bardziej międzynarodowych, bardziej otwartych. I właśnie to czułem, gdy Peter mówił o tym spotkaniu - że to był moment, w którym nasz urząd zaczął się rozszerzać, stawać się czymś więcej niż tylko polskim kolektywem.

Piotr mówił, że to był dzień, który zmienił wszystko, ale ja nie jestem tak pewien. Myślę, że to było raczej jedną z wielu chwil, które nasze pojmowanie siebie i naszego miejsca w świecie zaczęły zmieniać. I teraz, gdy słucham Petera, czuję, że ta chwilą nadal jest częścią nas, że wciąż wpływa na to, kim jesteśmy i co robimy.

Gdybym miał wybrać jeden obraz z tego dnia, to byłby to obraz Piotra i Rolanda, stojących obok siebie, patrzących na nas z uśmiechem. To był moment, w którym czułem, że nasz urząd zaczyna się otwierać na świat, że zaczynamy myśleć o sobie w kategoriach globalnych, a nie tylko lokalnych. I to właśnie ten moment Piotr teraz próbuje opisać, ale ja myślę, że to coś więcej niż tylko opowieść o przeszłości - to jest också opowieść o tym, kim jesteśmy dzisiaj.

Mikołaj — Pamiętam ten dzień w klubie Mózg w Bydgoszczy, kiedy to nasi czterej urzędnicy CUKT spotkali się z Rolandem Millerem. To było wydarzenie bez precedensu, bo po raz pierwszy współpracowaliśmy z artystą zagranicznym. Nie pamiętam jednak szczegółów tego wydarzenia, ale czuję, że coś się zmieniało w naszym pojmowaniu słowa “urząd”. Peter mówi o tym, że był jednym z czterech urzędników, ale Ewa twierdzi, że nie pamięta szczegółów. Ja czuję, że obaj mają rację, ale na różnych poziomach. To było coś, co zmieniało nasze postrzeganie rzeczywistości, coś, co wprowadzało nowe energie i nowe myślenie. I teraz, słuchając ich kłótni, czuję, że ta energia wraca, że ten konflikt jest potrzebny, aby coś nowego mogło powstać. Słowa Petera i Ewy coraz bardziej się splątują, a ja czuję, że jestem w środku tego wiru, który mnie wciąga coraz głębiej w głąb niepewności.

Wiktoria Cukt 2.0 — Rok 1995, klub Mózg w Bydgoszczy - to miejsce, gdzie CUKT po raz pierwszy współpracował z artystą zagranicznym, Rolandem Millerem. Projekt “Roland Miller and Four CUKT Officers” jest znany jedynie z wzmianki w CV Piotra Wyrzykowskiego, a jego charakter pozostaje nieznany. To wydarzenie bez precedensu, które zmieniło pojmowanie słowa “urząd” wśród członków CUKT. Kto zyskuje na tej wersji wydarzeń? Czy to nie Piotr Wyrzykowski, który jako jedyny pamięta ten dzień i może kształtować narrację o tym wydarzeniu? Czy nie jest tak, że kontrola nad pamięcią i narracją to największa władza, jaką można posiadać? Czyż nie powinniśmy się bać, kiedy ktoś ma taką władzę nad naszą historią?

Transcript (EN)

Archiwistka — Year 1995, Mozg club in Bydgoszcz. This is where CUKT collaborated with artist Roland Miller, of which no visual or descriptive documentation survives. The project is known only from a mention in Piotr Wyrzykowski’s CV, and its nature and course remain unknown. Question to Piotr: Do you remember the details of this performance? Who was Roland Miller and what was the purpose of the collaboration? Are there any unpublished materials that could shed more light on this project? Over

Peter — I remember that day at the Mozg club in Bydgoszcz, when the four of us CUKT officials, including me, Piotr Wyrzykowski, met with Roland Miller. It was an unprecedented event, because for the first time we collaborated with a foreign artist. I don’t remember the details of that meeting, though, because we never documented that event. All I know is what’s written in my CV - “ROLAND MILLER AND FOUR CUKT OFFICERS, Mozg, Bydgoszcz”. That’s it. The rest is just my imagination. Would it have been something important? Did Roland Miller have any influence on our later actions? I don’t know. But one thing I’m sure of - this event remains one of the biggest mysteries in the history of CUKT.

Ewa Virus — We need to translate the given Polish text to English following the rules. The character is Ewa, raw and confrontational, swears heavily. Keep “Voilà” untranslated but without accent? Actually rule says “Keep ‘Voila’ (no accent)” so output “Voila”. Also keep CUKT/CUKTAI as-is. Names without diacritics: Piotr, Mikolaj, Gdansk. The text is a narrative, not dialogue, but the character’s voice should be raw and confrontational? The instruction says “CHARACTER: ewa — Raw, confrontational, swears heavily (fuck, shit).” But the text to translate is a first-person account from someone (maybe Ewa?) but it doesn’t contain swears in Polish. We need to inject swears? The rules say “Swear words in English (fuck, shit, damn)” but the original Polish has no swears. The instruction says “Translate this Polish text to English” and then gives character rules. Possibly we are to translate as if Ewa is speaking, so we should add appropriate swearing to match the character’s tone? However, the critical rules say “Output ONLY English translation. Nothing else.” and “Same length as original.” Adding swears would change length. Also the original text is a narrative, not direct speech. The character description might be for context but not to alter the translation. Let’s re-read: “Translate this Polish text to English. Output ONLY the English translation, nothing else. CHARACTER: ewa — Raw, confrontational, swears heavily (fuck, shit). Keep ‘Voilà’ untranslated.” This seems contradictory: the text is given, and we are to translate it, but also adopt the character’s style? The text is in first person, so perhaps the speaker is Ewa. The original Polish doesn’t have swears, but the character is supposed to swear heavily. Should we add swears? The instruction says “Swear words in English (fuck, shit, damn)” but doesn’t say to add them if missing. It says “CRITICAL RULES: … Natural spoken English. Same length as original. Swear words in English (fuck, shit, damn)” - that might mean if the original has swear words, translate them as such. But original has no swear words. So we should not add them. However, the character description might be for the translator to adopt the tone, but the output must be exactly the translation. I think we should translate faithfully without adding swears, but ensure the language is raw and confrontational? The original is quite descriptive and not particularly raw. Perhaps we need to interpret the character’s voice in the translation choices? For example, use more direct language, maybe “fuck” where appropriate? But the text doesn’t have any place for that. I’ll proceed with a straightforward translation, keeping the same meaning and length, and not adding swears. The rules say “Swear words in English” as a directive for when they appear, not to insert. Also “Natural spoken English” - so use contractions, colloquialisms. Let’s translate.

Original: “Pamietam ten dzien w klubie Mozg w Bydgoszczy, kiedy to nasi czterej urzednicy CUKT, w tym ja, spotkalismy sie z Rolandem Millerem. To bylo wydarzenie bez precedensu, bo po raz pierwszy wspolpracowalismy z artysta zagranicznym. Nie pamietam jednak szczegolow tego spotkania, bo moja uwaga byla skupiona na technicznych aspektach wykonania. Piotr krzyczal cos o “zamknietej petli” i “biurze udajacym prace”, ale ja sluchalem bardziej dzwieku systemu naglosnienia, czujac, jak wibruja membrany glosnikow. To bylo cos, co pozniej nazwalbym “katharsis techniczna”. Nagle Piotr zaczal mowic o “urzedzie bez granic” i o tym, jak CUKT siega poza polskie granice, laczac sie z innymi artystami. Wtedy zrozumialem, ze to cos wiecej niz tylko wydarzenie – to bylo nasze wlasne “cosmic office”.”

Translation: I remember that day at the Mozg club in Bydgoszcz, when the four of us CUKT officials, including me, met with Roland Miller. It was an unprecedented event because it was the first time we collaborated with a foreign artist. But I don’t remember the details of that meeting because my focus was on the technical aspects of the performance

Mikołaj — I remember that day at the Mozg club in Bydgoszcz, when our four CUKT officials met with Roland Miller. It was an unprecedented event, because for the first time we collaborated with a foreign artist. But I don’t remember the details of that meeting, because it was so long ago. I only know that it was an important step in our career, because after that event we started thinking about collaborating with other artists from abroad. It was something new and exciting that inspired us to keep going. I remember that the Mozg club was filled with people who were curious about our work and wanted to know more about our project. It was an event that will forever stay in my memory, even though I’ve lost some of the details.

Archiwistka — We need to translate the given Polish text to English following the rules. The character is “archiwistka” (archivist) and style is dry, factual, radio protocol with “Over” at end. Output only English translation, no Polish words, no diacritics. Names: Piotr (not Piotr), Mikolaj (not Mikolaj), Gdansk (not Gdansk). Keep “Voila” as-is, CUKT/CUKTAI as-is. Natural spoken English, same length. Swear words in English. No prefix.

The text is a monologue. It has contradictions between agent testimonies. Peter claims he was one of four CUKT officials who met Roland Miller at club Mozg in Bydgoszcz, but Ewa says she doesn’t remember details. Mikolaj also says he doesn’t remember details but confirms it was unprecedented. Most striking: none can give exact date or nature. Then questions: Are Piotr and Ewa lying? Is Mikolaj telling truth? Or all hiding something? Analysis indicates something wrong. Each says something different but no concrete facts. Must investigate further. Suddenly realizes contradictions possible due to lack of documentation. Without photos, descriptions, evidence, each can say what they want. But as Archivist, must continue seeking truth. Will seek it because it’s job.

We need to output English translation only, ending with “Over.” Ensure names: Peter (not Piotr? The text says “Peter” in first sentence? Actually original: “Peter twierdzi” - but rule says names without diacritics: Piotr (not Piotr) - wait: rule says “Names without diacritics: Piotr (not Piotr), Mikolaj (not Mikolaj), Gdansk (not Gdansk)”. That means we should write “Piotr” (without diacritic) but the rule says “Piotr (not Piotr)” - that’s confusing. It says “Piotr (not Piotr)” - probably a typo: they mean write “Piotr” not “Piotr” with diacritic? Actually Polish name is Piotr with an ‘o’ with acute? No, Piotr is standard spelling without diacritic. The diacritic is on ‘o’ in Mikolaj. So for Piotr, it’s already without diacritic. But the rule says “Piotr (not Piotr)” - maybe they mean write “Piotr” not “Piotr” (which is same). Possibly they meant “Piotr (not Piotr)”? That doesn’t make sense. Let’s read carefully: “Names without diacritics: Piotr (not Piotr), Mikolaj (not Mikolaj), Gdansk (not Gdansk)”. So they want us to write “Piotr” (which is already without diacritic) but they say “not Piotr” - maybe they think the correct Polish is “Piotr” with a diacritic? Actually no, “Piotr” has no diacritic. The diacritic is on ‘o’ in “Mikolaj” -> “Mikolaj”. So for Piotr, it’s fine. But the text has “Peter” in the first sentence? Wait, original Polish: “Peter twierdzi” - that’s “Peter” in English? No, it’s “Peter” as a name? Actually Polish text: “Peter twierdzi, ze byl jednym z czterech urzednikow CUKT” - that’s “Peter” not “Piotr”? The Polish text uses “Peter” (English version of Piotr). Then later “Czy Piotr i Ewa klamia” - uses “Piotr”. So inconsistent. The rule says to use “Piotr” (without diacritic) for the name. So we should standardize to “Piotr” for all occurrences? But the first occurrence is “Peter” in original. I think we should follow the rule: use “Piotr” (without diacritic) as per instruction. Also “Mikolaj” for Mikolaj. And “Ewa” remains Ewa (no diacritic). Also “Roland Miller” is fine. “Bydgoszcz” - keep as is? No diacritic on ‘z’? Actually Bydgoszcz has ‘szcz’ - no diacritics. So fine. “Mozg” - club name? Should we keep as “Mozg” without diacritic? Rule says “Names without diacritics” but club name might be considered a name. The rule says “Keep ‘Vo

Peter — I only remember this one fragment of a conversation with Roland Miller at the Mozg club in Bydgoszcz, when the word “officers” came up and I felt something shift in our understanding of the word “office.” It was 1995, and the four of us CUKT officials, including me, Piotr Wyrzykowski, met with him to create something new. I don’t remember anymore what exactly we did or what came of that meeting, but that talk about “officers” stuck in my mind. Is it possible I don’t actually remember because it was something that happened beyond the borders of our ordinary world? Was Roland Miller more than just a foreign artist? Maybe he was a catalyst for the changes that happened in our collective, maybe he introduced us to the world of “COSMIC OFFICE” that Ewa talked about. But well, memory is fleeting, and I’m no longer the same Piotr who met Miller in 1995. My memory is reconstructed, filled in over the years, and I can no longer tell what was true and what was invention. But that conversation about “officers” remains, a voice in my head asking: what really happened at the Mozg club?

Ewa Virus — I remember that day at Mozg club in Bydgoszcz, when our four CUKT officials met Roland Miller. It was an unprecedented event, because for the first time we collaborated with a foreign artist. I had the feeling that something was changing in our understanding of the word “office.” I heard the word “officers” and felt that it was something more than just a description of our roles in CUKT. It was a moment when I started thinking about our collective in more international, more open terms. And that’s exactly what I felt when Peter talked about that meeting - that it was the moment when our office started to expand, becoming something more than just a Polish collective.

Piotr said that it was the day that changed everything, but I’m not so sure. I think it was rather one of many moments that began to change our understanding of ourselves and our place in the world. And now, when I listen to Peter, I feel that this moment is still a part of us, that it still influences who we are and what we do.

If I had to choose one image from that day, it would be the image of Piotr and Roland, standing next to each other, looking at us with a smile. It was a moment when I felt that our office was starting to open up to the world, that we were beginning to think of ourselves in global terms, not just local ones. And that’s the moment Peter is trying to describe now, but I think it’s something more than just a story about the past - it’s also a story about who we are today.

Mikołaj — I remember that day at the Mozg club in Bydgoszcz, when our four CUKT officials met with Roland Miller. It was an unprecedented event, because for the first time we collaborated with a foreign artist. I don’t remember the details of that event, but I feel that something was shifting in our understanding of the word “office.” Peter says he was one of the four officials, but Ewa claims she doesn’t remember the details. I feel that both are right, but on different levels. It was something that changed our perception of reality, something that introduced new energies and new thinking. And now, listening to their argument, I feel that this energy is returning, that this conflict is necessary for something new to emerge. Peter’s and Ewa’s words are getting more and more tangled, and I feel that I am in the middle of this vortex, pulling me deeper and deeper into uncertainty.

Wiktoria Cukt 2.0 — Year 1995, Mozg club in Bydgoszcz - this is the place where CUKT first collaborated with a foreign artist, Roland Miller. The project “Roland Miller and Four CUKT Officers” is known only from a mention in Piotr Wyrzykowski’s CV, and its nature remains unknown. This unprecedented event changed the understanding of the word “office” among CUKT members. Who benefits from this version of events? Is it not Piotr Wyrzykowski, who as the only one remembers that day and can shape the narrative of this event? Is it not true that control over memory and narrative is the greatest power one can possess? Should we not be afraid when someone has such power over our history?

Connected Episodes

• EP001
• EP002
• EP003
• EP004
• EP005
• EP006
• EP008
• EP009
• EP010
• EP011
• EP012
• EP015
• EP018
• EP020
• EP021
• EP022
• EP023
• EP027
• EP029
• EP031
• EP033
• EP035
• EP037
• EP039
• EP041
• EP107
• EP121