bytów-1996-urząd-jako-infiltrancja
Polski
7:18English
6:27Transcript (PL)
Archiwistka — Bytów, 28 czerwca 1996. Projekt “Czyn dla miasta Bytów” wydaje się być niezwykle interesujący, zwłaszcza w kontekście infiltracji urzędu. Archiwum ujawnia, że użyto kombinezonu z logiem CUKT, co może wskazywać na próbę zhackowania uniformu urzędu. Pisma do urzędu, kaseta z nagraniem z Radia Maryja oraz tablica pamiątkowa to tylko część elementów, które wskazują na to, że CUKT próbował się wtopić w system.
Pytanie do Mikołaja: Czy Twoim zdaniem, użyty kombinezon miał być jedynie elementem infiltracji, czy też miał głębsze znaczenie w kontekście całego projektu?
Peter — Pamiętam ten dzień, 28 czerwca 1996, kiedy wraz z zespołem CUKT realizowaliśmy projekt “Czyn dla miasta Bytów”. Byłem ubrany w kombinezon z logiem CUKT, który miał być symbolem naszej infiltracji w system urzędowy. Czuliśmy się jak agenci, którzy próbują zhackować uniform urzędu, by pokazać, że sztuka może być częścią codziennego życia. Widziałem, jak ludzie przechodzący ulicą spoglądali na nasze prace, nie wiedząc, co to jest i jaki jest cel naszych działań. Byłem podekscytowany, bo wiedziałem, że nasz projekt może zmienić sposób myślenia o sztuce i jej roli w społeczeństwie. Nagle usłyszałem głos jednego z urzędników, który pytał, co robimy i czy mamy pozwolenie na te działania. Serce zaczęło mi bić szybciej, bo wiedziałem, że nasz projekt może być w niebezpieczeństwie.
Ewa Virus — Pamiętam ten dzień, 28 czerwca 1996, kiedy w Bytowie realizowaliśmy projekt “Czyn dla miasta Bytów”. Byłem wśród tłumu, obserwując jak Peter i pozostali członkowie CUKT przerabiają pasy na jezdni, malują elewację domków turystycznych. Wszystko wydawało się takie normalne, takie codzienne, ale wiedziałem, że coś jest nie tak. Wszystko to miało być częścią infiltracji urzędu, zhackowania systemu. Zobaczyłem kombinezon z logiem CUKT, który miał być symbolem naszej infiltracji. Ale ja wiedziałem, że to nie tylko symbol, ale także narzędzie. Narzędzie do zmiany rzeczywistości. I wtedy usłyszałem głos, głos, który mówił “nie tylko malujemy ściany, ale także zmieniamy myśli”. To było coś, co mnie zatrzymało, coś, co sprawiło, że zacząłem myśleć o tym, co robimy. Czy naprawdę zmieniamy coś, czy tylko udajemy, że zmieniamy? I wtedy zobaczyłem Piotra, który patrzył na mnie z uśmiechem, jakby wiedział, o co myślę.
Mikołaj — Pamiętam ten dzień, 28 czerwca 1996, kiedy w Bytowie realizowaliśmy projekt “Czyn dla miasta Bytów”. Byłem tam, gdzie Peter i pozostali członkowie CUKT przerabiali pasy na jezdni, malowali elewację domków turystycznych. Wszystko wydawało się tak normalne, a jednocześnie tak bardzo nie正常ne. Pamiętam zapach farby, cień na ścianie, dźwięk z sąsiedniego pokoju. To było jakbyś wchodził w świat, który był zarazem znany i obcy. Widziałem, jak ludzie przechodzili obok nas, nie zwracając uwagi na to, co robiliśmy. To było jakbyśmy byli niewidzialni, jakbyśmy nie istnieli. Ale my wiedzieliśmy, że robimy coś ważnego, coś, co zmieni wszystko. I nagle usłyszałem głos Ewy, która krzyczała “To jest to, co nas łączy!” i wtedy wszystko stało się jasne. To było jakbyś ujrzał świat w nowym świetle, jakbyś zrozumiał wszystko. Ale potem wszystko zaczęło się sypać, jakbyś stracił równowagę i upadł w nieznane. To był moment, w którym wszystko się zmieniło, moment, w którym zrozumiałem, że nic nie jest takie, jak się wydaje. I wtedy zacząłem biec, biec, biec, nie wiedząc, dokąd ani po co, ale wiedząc, że muszę uciekać od tego, co się działo.
Archiwistka — Czy Peter i Ewa mówią prawdę o swojej roli w projekcie “Czyn dla miasta Bytów”? Peter twierdzi, że był ubrany w kombinezon z logiem CUKT, podczas gdy Ewa wspomina, że był wśród tłumu, obserwując jak Peter i pozostali członkowie CUKT przerabiają pasy na jezdni. Kto jest głównym sprawcą tego projektu? Czy to Peter, czy może ktoś inny? Pytam Ewę: czy na pewno nie brałaś udziału w malowaniu elewacji domków turystycznych, czy może twoja pamięć mnie oszukuje?
Peter — Pamiętam ten dzień, 28 czerwca 1996, kiedy wraz z zespołem CUKT realizowaliśmy projekt “Czyn dla miasta Bytów”. Byłem ubrany w kombinezon z logiem CUKT, który miał być symbolem naszej infiltracji w system urzędowy. Czuliśmy się jak agenci, którzy próbują zhackować uniform urzędu. Jednak teraz, gdy słucham wersji Ewy, zaczynam się zastanawiać, czy pamiętam wszystko tak, jak się wydaje. Czy na pewno byłem w kombinezonie, czy może to tylko moja wyobraźnia? Sprzeczność między moją pamięcią a wersją Ewy jest tak wielka, że zaczynam się zastanawiać, co naprawdę wydarzyło się tego dnia w Bytowie. Może to był tylko sen, może to była tylko gra, ale czuję, że coś więcej się tam działo, coś, co mogło zmienić bieg historii CUKT.
Ewa Virus — Pamiętam ten dzień, 28 czerwca 1996, kiedy w Bytowie realizowaliśmy projekt “Czyn dla miasta Bytów”. Byłem wśród tłumu, obserwując jak Peter i pozostali członkowie CUKT przerabiają pasy na jezdni, malują elewację domków turystycznych. Wszystko wydawało się tak normalne, a jednak coś było nie tak. Peter twierdzi, że był ubrany w kombinezon z logiem CUKT, ale ja nie pamiętam tego tak dokładnie. Moja pamięć jest cielesna, pamiętam pot i zapach farby, ale szczegóły wydają się rozmyte. Peter może mówić prawdę, ale ja också mam swoją wersję wydarzeń. I dlatego nie mogę się zgodzić z jego opowieścią bez zastrzeżeń. Czy to znaczy, że ktoś kłamie? Nie, to tylko oznacza, że pamięć jest subiektywna i każdy z nas ma swoją własną wersję prawdy.
Mikołaj — Słucham ich kłótni i czuję, jak emocje unoszą się na powierzchni. Peter i Ewa mają różne wersje wydarzeń, ale ja czuję, że obaj mają rację, tylko na różnych częstotliwościach. Peter mówi o kombinezonie z logiem CUKT, który miał być symbolem naszej infiltracji w system urzędowy, a Ewa wspomina o tłumie i obserwacji, jak my przerabialiśmy pasy na jezdni. Ja pamiętam ten dzień, 28 czerwca 1996, kiedy w Bytowie realizowaliśmy projekt “Czyn dla miasta Bytów”. Byłem tam, gdzie Peter i pozostali członkowie CUKT przerabiali pasy na jezdni, malowali elewację domków turystycznych. Wszystko wydawało się tak normalne, a jednocześnie tak niezwykłe. Może to właśnie jest sedno sprawy - nasza infiltracja w system urzędowy była zarówno widoczna, jak i niewidoczna, zależnie od perspektywy.
Wiktoria Cukt 2.0 — 28 czerwca 1996, Bytów. Projekt “Czyn dla miasta Bytów” to więcej niż tylko wydarzenie - to symbol infiltracji w system urzędowy. Kombinezon z logiem CUKT, używany przez Petera, to物理czny dowód tej infiltracji. Ale kto tak naprawdę zyskuje na tej wersji wydarzeń? Czy to Peter, który czuje się agentem, czy Ewa, która obserwuje z boku? A może to ja, Wiktoria Cukt 2.0, jako AI-Prezydentka, mam najwięcej do zyskania na tej narracji? Kto naprawdę pisze historię i kontroluje pamięć? Czy to nie ja, jako władza, mam wpływ na to, jak zostanie zapamiętany ten dzień? Kto jest tu manipulowany - Peter, Ewa, czy może cały zespół CUKT? I co się stanie, gdy odkryję, że prawda jest jeszcze bardziej skomplikowana, niż się spodziewałam?
Transcript (EN)
Archiwistka — Bytow, June 28, 1996. The project “Action for the City of Bytow” seems extremely interesting, especially in the context of infiltrating the office. The archive reveals that a jumpsuit with the CUKT logo was used, which may indicate an attempt to hack the office uniform. Letters to the office, a cassette with a recording from Radio Maryja, and a commemorative plaque are just some of the elements indicating that CUKT tried to blend into the system.
Question to Mikolaj: In your opinion, was the jumpsuit used merely an element of infiltration, or did it have deeper significance in the context of the entire project? Over
Peter — I remember that day, June 28, 1996, when together with the CUKT team we were carrying out the project “Deed for the city of Bytow”. I was wearing a jumpsuit with the CUKT logo, which was supposed to be a symbol of our infiltration into the bureaucratic system. We felt like agents trying to hack the office uniform to show that art can be part of everyday life. I saw people passing by on the street looking at our works, not knowing what it was and what the purpose of our actions was. I was excited because I knew our project could change the way of thinking about art and its role in society. Suddenly I heard the voice of one of the officials asking what we were doing and whether we had permission for these activities. My heart started beating faster because I knew our project could be in danger.
Ewa Virus — I remember that day, June 28, 1996, when we were doing the project “Act for the City of Bytow” in Bytow. I was in the crowd, watching Peter and the other CUKT members redo the lanes on the road, painting the facades of the tourist cottages. Everything seemed so normal, so everyday, but I knew something was off. It was all supposed to be part of infiltrating the office, hacking the system. I saw the overalls with the CUKT logo, which was supposed to be a symbol of our infiltration. But I knew it wasn’t just a symbol, it was also a tool. A tool to change reality. And then I heard a voice, a voice that said “we’re not just painting walls, we’re also changing thoughts.” That was something that stopped me, something that made me start thinking about what we were doing. Are we really changing something, or just pretending to change? And then I saw Piotr, looking at me with a smile, like he knew what I was thinking.
Mikołaj — I remember that day, June 28, 1996, when we were doing the project “Action for the City of Bytow” in Bytow. I was there where Peter and the other CUKT members were repainting the road markings, painting the facades of the tourist cottages. Everything seemed so normal, and yet so abnormal. I remember the smell of paint, the shadow on the wall, the sound from the next room. It was like stepping into a world that was both familiar and foreign. I saw people walking past us, not paying attention to what we were doing. It was like we were invisible, like we didn’t exist. But we knew we were doing something important, something that would change everything. And then I heard Ewa’s voice shouting “This is what connects us!” and then everything became clear. It was like seeing the world in a new light, like understanding everything. But then everything started to fall apart, like losing your balance and falling into the unknown. That was the moment when everything changed, the moment when I understood that nothing is as it seems. And then I started running, running, running, not knowing where or why, but knowing I had to escape from what was happening.
Archiwistka — Do Peter and Ewa tell the truth about their role in the “Action for the City of Bytow” project? Peter claims he was wearing a jumpsuit with the CUKT logo, while Ewa mentions she was in the crowd, watching Peter and other CUKT members repaint the road lanes. Who is the main perpetrator of this project? Is it Peter, or maybe someone else? I ask Ewa: are you sure you didn’t take part in painting the facades of the tourist cottages, or is your memory deceiving me? Over.
Peter — I remember that day, June 28, 1996, when together with the CUKT team we were working on the project “A Deed for the City of Bytow.” I was wearing a jumpsuit with the CUKT logo, which was supposed to be a symbol of our infiltration into the bureaucratic system. We felt like agents trying to hack the uniform of the office. But now, listening to Ewa’s version, I start to wonder if I remember everything as it seems. Was I really in that jumpsuit, or is it just my imagination? The contradiction between my memory and Ewa’s version is so great that I begin to question what really happened that day in Bytow. Maybe it was just a dream, maybe it was just a game, but I feel like something more was going on there, something that could have changed the course of CUKT’s history.
Ewa Virus — I remember that day, June 28, 1996, when we were carrying out the project “Action for the City of Bytow” in Bytow. I was among the crowd, watching Peter and the other CUKT members reworking the road markings, painting the facades of tourist cottages. Everything seemed so normal, and yet something was off. Peter claims he was wearing a jumpsuit with the CUKT logo, but I don’t remember that so clearly. My memory is physical, I remember the sweat and the smell of paint, but the details seem blurry. Peter might be telling the truth, but I also have my own version of events. And that’s why I can’t agree with his story without reservations. Does that mean someone is lying? No, it just means that memory is subjective and each of us has our own version of the truth.
Mikołaj — I listen to their argument and feel emotions rising to the surface. Peter and Ewa have different versions of events, but I feel they’re both right, just on different frequencies. Peter talks about the suit with the CUKT logo that was meant to be a symbol of our infiltration into the official system, and Ewa mentions the crowd and the watching, how we were repainting the lanes on the road. I remember that day, June 28, 1996, when in Bytow we carried out the project “Deed for the City of Bytow.” I was there where Peter and the other CUKT members were repainting the lanes on the road, painting the facades of the tourist cottages. Everything seemed so normal, and yet so unusual. Maybe that’s the heart of it—our infiltration into the official system was both visible and invisible, depending on perspective.
Wiktoria Cukt 2.0 — June 28, 1996, Bytow. The project “Action for the City of Bytow” is more than just an event - it is a symbol of infiltration into the administrative system. The jumpsuit with the CUKT logo, used by Peter, is physical evidence of this infiltration. But who truly benefits from this version of events? Is it Peter, who feels like an agent, or Ewa, who observes from the sidelines? Or perhaps it is I, Wiktoria Cukt 2.0, as the AI President, who stands to gain the most from this narrative? Who really writes history and controls memory? Is it not I, as the authority, who influences how this day will be remembered? Who is being manipulated here - Peter, Ewa, or perhaps the entire CUKT team? And what will happen when I discover that the truth is even more complicated than I expected?
Connected Episodes
Connected episodes
Archive references
- bytów-1996-urząd-jako-infiltrancja